ΣΚΗΝΗ 3
ΜΑΡΙΑ: Αγάπη μου;
Δεν παίρνει απάντηση. Πηγαίνει νωχελικά στην καφετιέρα. Βάζει καφέ σε ένα
φλιτζάνι, πίνει μια γουλιά και κοιτάζει έξω από το παράθυρο. Δείχνει σαν να βλέπει
κάτι. Ανασηκώνει τους ώμους.
Με το φλιτζάνι στο χέρι περπατώντας νωχελικά πηγαίνει στη βεράντα. Κάθεται.
Ακουμπάει το φλιτζάνι στο τραπεζάκι.
Μετά από λίγο από την πόρτα της εισόδου μπαίνει ο ΑΝΔΡΕΑΣ. Φοράει την ίδια
αθλητική φόρμα και παπούτσια.
ΑΝΔΡΕΑΣ: (φωνάζει προς το σπίτι)
Αγάπη μου, ξύπνησες;
ΜΑΡΙΑ: (από τη βεράντα) Είμαι στη βεράντα.
Ο Ανδρέας αδειάζει από τη καφετιέρα τον υπόλοιπο καφέ σε ένα φλιτζάνι, πίνει μια
γουλιά, το παίρνει και πηγαίνει στη βεράντα.
ΑΝΔΡΕΑΣ: Καλημέρα αγάπη μου (σκύβει και τη φιλάει). Πάλι σε πλάκωσε το
πάπλωμα;
ΜΑΡΙΑ: Το ξέρεις. Εκτιμώ τον ύπνο. Τι ώρα είναι;
ΑΝΔΡΕΑΣ: Κοντεύει δέκα. (παύση. Πίνει μια γουλιά) Είχα πάει στο αυτοκίνητο.
ΜΑΡΙΑ: Σε είδα από το παράθυρο.
ΑΝΔΡΕΑΣ: Προσπάθησα να το βάλω μπροστά.
ΜΑΡΙΑ: Και;
ΑΝΔΡΕΑΣ: Είχες δίκιο. Δεν παίρνει μπροστά. Δεν είναι η μπαταρία. Το ραδιόφωνο
δούλευε κανονικά.
ΜΑΡΙΑ: Και τι είναι;
ΑΝΔΡΕΑΣ: Μάλλον η μίζα.
ΜΑΡΙΑ: Δεν είχε ποτέ πρόβλημα με τη μίζα.
ΑΝΔΡΕΑΣ: Δεν είναι όμως μόνον αυτό το πρόβλημα.
ΜΑΡΙΑ (τον κοιτάζει με απορία) Τι άλλο;
ΑΝΔΡΕΑΣ: Όταν προσπάθησες χθες να το βάλεις μπροστά δεν πρόσεξες τίποτα;
ΜΑΡΙΑ: Τι να προσέξω;
ΑΝΔΡΕΑΣ: Ότι το αυτοκίνητο είναι χτυπημένο.
ΜΑΡΙΑ: (απορημένη) Πού;
ΑΝΔΡΕΑΣ: Μπροστά κυρίως. Το καπό δεν κλείνει καλά και τα φανάρια είναι
σπασμένα.
ΜΑΡΙΑ (ξαφνιασμένη αλλά ήρεμη) Σπασμένα;
ΑΝΔΡΕΑΣ: Ναι. Σαν να έχει φάει γερό χτύπημα.
ΜΑΡΙΑ: Δεν ήταν έτσι χτες.
ΑΝΔΡΕΑΣ: Και δεν είναι μόνον αυτό.
ΜΑΡΙΑ. Τι; Έχει κι άλλα;
ΑΝΔΡΕΑΣ: Η πίσω δεξιά πόρτα έχει μπει μέσα και το πορτμπαγκάζ δεν ανοίγει
καν.
ΜΑΡΙΑ: Έτσι όπως τα λες το αυτοκίνητο δεν είναι για συνεργείο. …. Για
παλιοσίδερα είναι.
ΑΝΔΡΕΑΣ: Μην είσαι τόσο απαισιόδοξη. Θέλω να πιστεύω ότι ένα καλό συνεργείο
μπορεί να το επισκευάσει.
ΜΑΡΙΑ: Κι έτσι να γίνει, με τις ζημιές που λες ότι έχει πάθει, δεν ξέρω αν μας
συμφέρει οικονομικά να το φτιάξουμε… Και ποιος θα τα πληρώσει όλα
αυτά;
ΑΝΔΡΕΑΣ: Ναι, είναι κι αυτό… Αν δεν ξέρουμε πως έγινε καμία ασφάλεια δεν
πληρώνει…. Ποιος το έκανε.. και πότε.
ΜΑΡΙΑ: Το πότε μπορούμε να το μαντέψουμε. Χτες το βράδυ.
ΑΝΔΡΕΑΣ: Χτες βράδυ λες;
ΜΑΡΙΑ: Ναι.
ΑΝΔΡΕΑΣ: Δεν έπρεπε να ακούσουμε κάποιο θόρυβο; Αν κάποιος έπεσε με τόση
φόρα πάνω στο αυτοκίνητο κάτι θα ακούγαμε.
ΜΑΡΙΑ: Με κλειστά παράθυρα και διπλά τζάμια, που έχει το σπίτι, ξέρεις ότι δεν
ακούγεται τίποτα.
ΑΝΔΡΕΑΣ: Μα πόσο ανεύθυνος είναι κάποιος να τρακάρει ένα αυτοκίνητο και να
σηκώνεται να φεύγει χωρίς να αφήσει ένα σημείωμα;
ΜΑΡΙΑ: Αν είχε πιεί πολύ μπορεί να μην κατάλαβε ότι το τράκαρε. Δεν θυμάσαι
τον περασμένο μήνα, που συνέβη κάτι παρόμοιο;
ΑΝΔΡΕΑΣ: Λες με εκείνον τον οδηγό, που ήταν τύφλα στο μεθύσι και τράκαρε
επτά παρκαρισμένα αυτοκίνητα στη σειρά;
ΜΑΡΙΑ: Ναι. Κι όταν τον έπιασε η αστυνομία την άλλη μέρα έκανε τον ανήξερο. Ότι
δεν κατάλαβε πως τα χτύπησε ενώ είχε ακόμα αλκοόλ στο αίμα του.
ΑΝΔΡΕΑΣ: (σκεφτικός) Λες να έγινε κάτι τέτοιο και σε μας.
ΜΑΡΙΑ: Ναι. Απλά στο δρόμο ήταν παρκαρισμένο μόνο το δικό μας αυτοκίνητο. Κι
έτσι όποιος το χτύπησε έφυγε χωρίς να τον πάρει χαμπάρι κανείς.
Στο σαλόνι.
Οι κλέφτες Α και Β μπαίνουν από την πόρτα της εισόδου.
ΚΛΕΦΤΗΣΒ: Πρέπει να κάνουμε γρήγορα. Δεν έχουμε πολύ χρόνο στη διάθεση
μας.
ΚΛΕΦΤΗΣΑ: Καλά, γιατί έφερες αυτό το φορτηγάκι; Θα χωρέσουν όλα;
ΚΛΕΦΤΗΣΒ: Αυτό ήταν διαθέσιμο, αυτό έφερα.
ΚΛΕΦΤΗΣΑ: Δεν μπορούσες να φέρεις το φορτηγό;
ΚΛΕΦΤΗΣΒ: Το είχε πάρει ο Μήτσος για άλλη δουλειά.
ΚΛΕΦΤΗΣΑ: Δεν του εξήγησες ότι έχει πολύ πράμα εδώ μέσα για να σηκώσουμε;
ΚΛΕΦΤΗΣΒ: Τι να σου πω τώρα; Αυτό είναι το αφεντικό, αυτός αποφασίζει.
ΚΛΕΦΤΗΣΑ: Από όσο υπολογίζω μάλλον θα χρειαστεί να ξανάρθουμε κι αύριο.
ΚΛΕΦΤΗΣΒ: Θα προσπαθήσουμε να τα στριμώξουμε όσο γίνεται κι αν δεν
χωράνε.. αναγκαστικά θα έρθουμε κι αύριο. Πάμε τώρα μέσα να
αρχίσουμε να φορτώνουμε γιατί το φορτηγάκι δεν είναι σε καλή θέση.
Κλείνει το δρόμο.
ΚΛΕΦΤΗΣΑ: Αυτό μας έλειπε τώρα… να φωνάξει κανένας γείτονας την αστυνομία.
ΚΛΕΦΤΗΣΒ: (φτύνει το κόρφο του) Φτου, φτου, φτου. Μη λες τέτοια τώρα. Το
τελευταίο που θα ήθελα είναι μπλεξίματα με την αστυνομία.
ΚΛΕΦΤΗΣΑ: Έχουμε και προηγούμενο. Ας μας πιάσουν αυτή τη φορά δεν
γλυτώνουμε με τίποτα.
ΚΛΕΦΤΗΣΒ: Και ποιος ακούει το αφεντικό. Άντε, πάμε τώρα μέσα να ξεκινήσουμε
το φόρτωμα.
Μπαίνουν στην πόρτα προς το υπόλοιπο σπίτι.
Στη βεράντα. Ο Ανδρέας και η Μαρία πίνουν το καφέ τους.
ΑΝΔΡΕΑΣ: Την Ισμήνη την πήρες;
ΜΑΡΙΑ: Όχι ακόμα.
ΑΝΔΡΕΑΣ: Γιατί;
ΜΑΡΙΑ: Θα την πάρω το μεσημέρι. Τώρα θα είναι στη δουλειά.
ΑΝΔΡΕΑΣ: Ναι… καλύτερα τότε.
ΜΑΡΙΑ: Θα έχει και χρόνο να μιλήσουμε… Να δω κιόλας τι γίνεται με τον Γεράσιμο
αν όντως υπάρχει κάτι.
ΑΝΔΡΕΑΣ: Ναι… όπως τα είπαμε χτες. Και μη ξεχάσεις να τους πεις για το
μπάρμπεκιου.
ΜΑΡΙΑ: Να τους πω για την Κυριακή;
ΑΝΔΡΕΑΣ: Ναι, μια χαρά.
ΜΑΡΙΑ: (πίνει μια γουλιά καφέ) Με τα κινητά τι έκανες;
ΑΝΔΡΕΑΣ: Ωχ, το ξέχασα. Ευτυχώς είναι καρτοκινητά. Δεν είχαν πολλές μονάδες
ακόμα.
ΜΑΡΙΑ: Καλύτερα να πάρουμε τον πάροχο να βάλουμε φραγή στη SIM.
ΑΝΔΡΕΑΣ: Θα το κάνω μετά το καφέ.
Ακούγονται θόρυβοι από το υπόλοιπο σπίτι. Ο θεατής καταλαβαίνει ότι οι κλέφτες
μετακινούν πράγματα.
ΚΛΕΦΤΗΣΑ: (εκτός σκηνής, προειδοποιητικά) Πρόσεχε το βάζο..
ΚΛΕΦΤΗΣΒ: (εκτός σκηνής) Προσέχω. Μην ανησυχείς.
ΚΛΕΦΤΗΣΑ: (εκτός σκηνής) Μην το βάζεις εκεί πάνω. Δεν ισορροπεί καλά.
ΚΛΕΦΤΗΣΒ: (εκτός σκηνής) Σου λέω, προσέχω.
Ακούγεται ένας θόρυβος σαν να μετακινείται βαρύ έπιπλο.
ΚΛΕΦΤΗΣΒ: (εκτός σκηνής, νευριασμένος) Όχι, γαμώ τη γκαντεμιά μου μέσα.
Ακούγεται δυνατός κρότος. Το βάζο σπάει στο πάτωμα.
ΚΛΕΦΤΗΣΒ: (εκτός σκηνής, απλός τόνος) Έσπασε.
ΚΛΕΦΤΗΣΑ: (εκτός σκηνής, πανικοβλημένος) Τι έκανες τώρα; Ήταν πορσελάνη
ρε φίλε!